Surborde larĝas kverko aĝa, De kverko pendas ora ĉen', Laŭ tiu ĉeno kato saĝa Rondiras multe en promen'; Ĝi paŝas dekstren - kaj ekkantas, Maldekstren - diras pri fabel'. Mirakloj multaj: feo strangas, Ĉarmegas nimf' per sia bel'; Sur nekonata voj' arbara De fremda best' mirinda spur', Profundas plu dometo rara, - Sen pordo, sur kokina krur'; Jen pluras da vizioj pleno; Impetas ondoj en mateno Al sabla kaj dezerta bord', - Kaj tridek kavaliroj gloraj Elvenas el profundoj foraj Kun mar-gvidanto en kohort'. Jen brava princo sen prepar' Ekkaptas reĝon plej minacan; Jen kavaliron tre aŭdacan Trans maroj larĝaj kaj kampar' Sorĉisto portas en nubar'. Jen sen liber' princino ploras, Kaj bruna lup' al ŝi deĵoras; Jen sorĉistin' en granda tas' Moviĝas mem sen embaras'; Jen reĝ' Ostul' ĉe oro tremas; Jen rusa viv'... Rusia temas! Kaj tie sub la kverk' mi sidis Kaj trinkis multe da miel'; Kaj saĝa kat' al mi konfidis Rakontojn belajn de fabel'. |
Sobre a borda cresce um velho carvalho, Do carvalho pendura um corrente dourada, Conforme esse sábio gato a corrente A rodeia muito em passeio; Ele anda para direita - e canta, Para esquerda - diz sobre fábula. Muitos milagres: o gênio estranha, Uma ninfa cativante por sua beleza; Sobre caminho da floresta desconhecido De animais estranhos rastro maravilhoso, Aprofundando mais casinha rara, - Sem porta, sobre pernas de galinha; Eis que variando cheio das visões; Arremetendo ondas na manhã Ao arenoso e costa deserta, - E trinta gloriosos peões Vindo dos distantes profundos Com mar-guiando em coorte. Eis um bravo príncipe sem preparo Apanha o rei mais ameaçador; Eis um peão muito audacioso Através de largos mares e campo O feiticeiro leva pelas nuvens. Eis que sem liberdade a princesa chora, E o lobo marrom a ela serve; Eis feiticeira em grande xícara Movendo-se mesmo sem embaraço; Eis que o rei Caveira junto ao ouro treme; Eis a vida russa... sobre Russo! E la sob o carvalho eu sentei E bebi muito mel; E o sábio gato a mim confessou Belos contos de fada. |